آبگرمکن گازی به دو صورت آبگرمکن گازی ایستاده و آبگرمکن گازی زمینی تقسیم بندی می شود ما در این مقاله سعی داریم نکات کوتاهی در مورد آبگرمکن گازی ذکر کنیم و امیدواریم بتوانیم نکات مهم را ذکر کرده باشیم.

نصب و راه اندازی آبگرمکن گازی

آبگرمکن گازی

آبگرمکن گازی

آبگرمکن گازی ساختمان و شکل ظاهری این آبگرمکن شبیه آبگرمکن نفتی است. از نظر روپوش عایق، مخزن و دودکش تقریبا همان است که در آبگرمکن نفتی ذکر شد. تفاوت های زیر را در مورد این دو آبگرمکن می توان ذکر کرد.

  1. با توجه به نوع سوخت آبگرمکن گازی که می تواند گاز مایع یا گاز شهری باشد به جای کاربراتور مورد استفاده در آبگرمکن های نفتی در این نوع آبگرمکن گازی از شیر کنترل گاز استفاده می گردد. از مشخصات این شیرهای کنترل می توان به ترموستاتیک بودن آنها اشاره نمود که در صورت رسیدن آب به دمای مطلوب، جریان اصلی گاز را قطع می نماید. دیگر اینکه این شیرهای کنترل دارای شعله پیلوت و ترموکوپل می باشند بطوری که با قطع ترموستات شعله اصلی قطع شده و شعله پیلوت قطع نمی گردد و ترموکوپل با تاثیر از گرمایی که از شعله پیلوت حس می کند مسیر گاز پیلوت را باز نگه میدارد تا در صورت وصل کردن ترموستات مجددا روشن گردد. دیگر اینکه وجود ترموکوپل از نظر ایمنی دارای اهمیت می باشد که در صورت خاموش شدن شعله از خروجی گاز از مشعل کاملا جلوگیری به عمل آید.
  2. در داخل لوله دودکش صفحه عمودی با پره های افقی قرار دادخ شده است تا سرعت خروج گازهای داغ حاصل از احتراق را کند نموده و باعث افزایش تعادل حرارتی، کاهش تلفات حرارتی و در نتیجه افزایش راندمان حرارتی می گردد.
  3. اندمنیزیم : میله ای به نام اند در داخل مخزن قرار دارد این میله که معمولا جنس آن منیزیم می باشد، جهت حفاظت ” کاتدیک ” جداره داخلی مخزن می باشد. بدین ترتیب که با توجه به فعال بودن منیزیم نسبت به فلز جداره مخزن میله منیزیم به صورت یون مثبت منیزیم در آب جریان یافته و بر روی فلز جداره مخزن که به عنوان کاتد عمل می کند رسوب می نماید و آن را از خوردگی در اثر تماس با آب حفاظت می نماید و رنگ آب تغییر می کند که برای غلبه بر این مشکل می توان پس از مدتی میله را از داخل مخزن بیرون آورد این میله می تواند پس از مدتی کار روی جدار داخل رسوب کرده و از بین برود به جهت گاهی آن را میله فدا شونده گویند.

چگونه آبگرمکن گازی را نصب کنیم؟

  • المنت حساس به حرارت مربوط به شیر اطمینان باید در داخل منبع و در تماس مستقیم با آب داغ نصب شود. ایمن ترین محل نصب شیر اطمینان در اتصالی جداگانه است که در بالای مخزن قرار می گیرد یا در مواردی که اتصال در کنار مخزن باشد در 10 سانتی متری بالای آن نصب می شود.
  • توجه! لوله سرریز شیر اطمینان معمولا به بیرون ساختمان، به حدود 30 سانتی متری کف، هدایت می شود و انتهای لوله آن با زانو به سمت پایین بر می گردد. انتهای لوله نباید رزوه شود.
  • سر راه لوله ورودی آب به آبگرمکن نباید شیر یک طرفه گذاشت، زیرا مسیر تخلیه فشار از مخزن را محدود می کند و در صورت عمل نکردن شیر اطمینان باعث بروز حادثه می شود.
  • در بالای مخزن روی لوله تنظیم سطح بالای آب سوراخ کوچکی برای نفس کش ایجاد می کنند نفس کش هوا را با آب سرد داخل منبع مرتبط می کند. هوا محبوس در لوله که هنگام تغییر مسیر آب ( سیفوناژ ) در لوله ایجاد می شود از این طریق خارج می شود و لوله ها هوا نمی گیرند.
  • توجه! برای اینکه آبگرمکن شعله آبی روشن داشته باشد، دریچه ورود هوا به شمعک ( پیلوت ) را تنظیم کنید.

آبگرمکن غیر مستقیم ( کویلی و دوجداره )

از این سیستمها در مناطق دارای آب سختی موقت یا در مواردی استفاده می شود که سیستم گرمایی خانه مرکزی باشد ( شوفاژ ) آبگرمکن های غیر مستقیم از لحاظ نوع سیستم به دو دسته تقسیم می شوند :

مخزن آب گرم دو جداره :

آب دیگ داخل پوسته خارجی این مبدل حرارتی به گردش در می آید و آب داخل منبع را بطور غیر مستقیم گرم می کند. این مخزن دارای دو محفظه جدا از هم است. یکی استوانه داخلی و دیگری فضای حد فاصل استوانه داخلی و استوانه بیرونی. آب گرم دیگ از بالا وارد محفظه بیرونی شده در فضای حد فاصل استوانه داخلی جریان می یابد و گرمای خود را به آب درون استوانه منتقل می کند. آب سرد شهر از اتصال پایین وارد استوانه داخلی شده گرمای آب دیگ را دریافت می کند و پی از خروج اتصال بالا به سمت وسائل بهداشتی هدایت می شود.

مخزن آب گرم کویلی :

این مخزن مانند مخزن آب گرم دوجداره است با این تفاوت که در این دستگاه آب گرم دیگ از داخل یک کویل مسی جریان می یابد و آب سرد درون مخزن را گرم می کند معمولا روی مخزن آب گرم کویلی یک اتصال نیز برای نصب ترمومتر نشان دهنده درجه حرارت آب گرم مصرفی وجود دارد.